
ရှေးရှေးတုန်းက ဘုရားအလောင်းသည် ကြက်ဘဝသို့ ရောက်တော်မူသည်။ ထိုအခါ ဘုရားအလောင်းသည် အလွန်သတိပညာနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသည်။ ဘုရားအလောင်းသည် သူ၏ ကြက်အုပ်နှင့် အတူ လယ်ကွင်းတစ်ခု၌ နေထိုင်လျက်ရှိသည်။
ထိုလယ်ကွင်းအနီးတွင် မြေခွေးတစ်ကောင်သည် နေထိုင်လျက်ရှိသည်။ ထိုမြေခွေးသည် အလွန်ကြံရည်ဖန်ရည်ရှိပြီး အခြားသတ္တဝါများကို လှည့်စားလေ့ရှိသည်။ တစ်နေ့သောအခါ မြေခွေးသည် ကြက်အုပ်ကို တွေ့သောအခါ သူ၏ အစီအစဉ်ကို စတင်လေသည်။
မြေခွေးသည် ကြက်အုပ်၏ အနီးသို့ ကပ်လာပြီး အလွန်ယဉ်ကျေးစွာ ပြောဆိုလေသည်။ “အို ချစ်စရာကောင်းသော ကြက်ကလေးများ၊ သင်တို့သည် အဘယ်ကြောင့် ဤလယ်ကွင်းတွင် သီးသန့်နေထိုင်ကြသနည်း။ သင်တို့သည် ကျွန်ုပ်၏ ဂူထဲသို့ လာ၍ အနားယူကြပါက ပိုမိုလုံခြုံမည်။” ဟု မြေခွေးက ပြောလေသည်။
ဘုရားအလောင်း ကြက်မင်းကြီးသည် မြေခွေး၏ စကားကို ကြားသောအခါ သတိပညာဖြင့် ဆင်ခြင်တော်မူသည်။ “ဤမြေခွေးသည် ငါတို့ကို လှည့်စားရန် ကြိုးစားနေသည်။ ငါတို့သည် ၎င်း၏ ဂူထဲသို့ မဝင်သင့်။” ဟု ကြက်မင်းကြီးက ဆုံးဖြတ်တော်မူသည်။
“အို မြေခွေးမင်းကြီး၊ သင့်၏ ကမ်းလှမ်းချက်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ကျေးဇူးတင်ပါသည်။ သို့သော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤလယ်ကွင်းတွင် ပိုမိုလုံခြုံစွာ ခံစားရသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤနေရာကို စွန့်ခွာရန် အစီအစဉ်မရှိပါ။” ဟု ဘုရားအလောင်း ကြက်မင်းကြီးက ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။
မြေခွေးသည် ကြက်မင်းကြီး၏ အဖြေကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည်။ သို့သော်လည်း သူသည် သူ၏ အစီအစဉ်ကို လက်မလျှော့ပါ။ “အို ကြက်မင်းကြီး၊ သင်သည် မိုက်မဲလွန်းလှသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို ကူညီရန် ကြိုးစားနေပါသည်။ သင်သည် ကျွန်ုပ်၏ ဂူထဲသို့ မလာလျှင် သင်တို့သည် ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်။” ဟု မြေခွေးက ခြိမ်းခြောက်လေသည်။
ဘုရားအလောင်း ကြက်မင်းကြီးသည် မြေခွေး၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို မကြောက်ပါ။ “အို မြေခွေးမင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ သတိပညာဖြင့် ဘေးအန္တရာယ်ကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ပါသည်။ သင်သည် အခြားသူများကို လှည့်စားရန် ကြိုးစားခြင်းကို ရပ်တန့်သင့်သည်။” ဟု ကြက်မင်းကြီးက ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။
ထိုအခါ ဘုရားအလောင်း ကြက်မင်းကြီးသည် သူ၏ ကြက်အုပ်ကို စုစည်းတော်မူသည်။ သူသည် သူတို့အား မြေခွေး၏ အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်စေရန် အစီအစဉ်ကို ပြုလုပ်တော်မူသည်။ ကြက်မင်းကြီးသည် သူ၏ ကြက်အုပ်ကို မြေခွေး၏ ဂူဘက်သို့ အလွန်အသံကျယ်စွာ အော်ဟစ်ခိုင်းလေသည်။
ကြက်အုပ်သည် အလွန်အသံကျယ်စွာ အော်ဟစ်ကြသည်။ ထိုအသံသည် မြေခွေး၏ ဂူထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ မြေခွေးသည် ထိုအသံကို ကြားသောအခါ အလွန်အံ့ဩသွားသည်။ သူသည် အခြားသော မြေခွေးများက သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် လာသည်ဟု ထင်လေသည်။
“အမလေး! ငါသည် သေတော့မည်။ အခြားသော မြေခွေးများက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်နေကြသည်။” ဟု မြေခွေးက အော်ဟစ်လေ။ မြေခွေးသည် အလွန်ကြောက်ရွံ့သဖြင့် သူ၏ ဂူထဲမှ ပြေးထွက်သွားလေသည်။ သူသည် ထိုဒေသမှ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးလေသည်။
ဘုရားအလောင်း ကြက်မင်းကြီးသည် မြေခွေး၏ အပြုအမူကို မြင်တော်မူသည်။ သူသည် သူ၏ ကောင်းမှုကုသိုလ်ကြောင့် အလွန်ဝမ်းမြောက်တော်မူသည်။ ဤသို့လျှင် သတ္တဝါအပေါင်းတို့သည် ကြက်မင်းကြီး၏ သတိပညာနှင့် ရဲစွမ်းသတ္တိကို ချီးကျူးဂုဏ်ပြုကြသည်။
— In-Article Ad —
အခြားသူများကို လှည့်စားရန် ကြိုးစားသူသည် မိမိကိုယ်တိုင် ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရတတ်သည်။ သတိပညာနှင့် ရဲစွမ်းသတ္တိသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။
ပါရမီ: သတိပညာ
— Ad Space (728x90) —
274Tikanipātaကြောင်နှင့်ကြွက် မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိမြို့၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်တွင် သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ ဤကြ...
💡 သတိသည် အသက်ကို ကယ်တင်သည်။ မိုက်မဲခြင်းသည် ဘေးအန္တရာယ်ကို ဖိတ်ခေါ်သည်။
429Navakanipātaမုသိကဇာတ်တော် (အကြိမ် ၄၂၉) ရှေးရှေးတုန်းက၊ သာသနာတော်ထွန်းကားစည်ပင်သည့် ကာလအသင်္ခန့်က၊ ဗာရာဏသီမင်းနိ...
💡 သည်းခံခြင်းနှင့် မလျှော့သောစိတ်ဓာတ်သည် အခက်အခဲများကြားမှပင် အောင်မြင်မှုဆီသို့ ဦးတည်စေသည်၊ အလွန်ခက်ခဲသော အခြေအနေများတွင်ပင်။
290Tikanipātaဝေဿန္တရာဇာတ် အ Jahrhundert တဒဂၤ ကာလ၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည် သဒ္ဓါရုံ ကုန်လွန်၍ မဟာသတၱဝါ ပရိန...
💡 စွန့်ကျူးခြင်းနှင့် ပေးကမ်းခြင်းသည် ကောင်းမြတ်ခြင်း၏ အမြင့်ဆုံးပုံစံဖြစ်ပြီး မေတ္တာ၊ ကရုဏာနှင့် ဉာဏ်ပညာကို ပိုမို တိုးပွားစေသည်။
342Catukkanipātaသမာဓိမင်းသားရှေးရှေးတုန်းက သာဝတ္ထိပြည်မှာ သီရိဓမ္မရာဇာမင်းကြီးနဲ့ မယ်တော်သိင်္ဂီဒေဝီတို့ မင်းပြုအုပ်...
💡 အမှန်တရားကို လက်ကိုင်ထားပြီး သနားကြင်နာမှုဖြင့် ပြုမူဆောင်ရွက်ပါက မည်သည့်အခြေအနေကိုမဆို အောင်မြင်စွာ ကျော်လွှားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
306Catukkanipātaရှေးရှေးအခါက ဟိမဝန္တာတောကြီးအလယ်၌ သာယာစိုမွတ်လှသော အရပ်ဒေသတစ်ခု ရှိလေသည်။ ထိုအရပ်၌ အပင်ပေါင်းများစွာ...
💡 မည်သည့်အရာကိုမဆို ယင်း၏ သဘာဝကို မသိဘဲ အတင်းအကျပ် ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားပါက ပျက်စီးခြင်းသို့သာ ရောက်မည်။ အရာရာကို ယင်း၏ သဘာဝအတိုင်း လက်ခံတတ်ရန် သင်ယူသင့်သည်။
314Catukkanipātaမဟာသောဏကဇာတ်တော်တစ်ခါတစ်ရံ၌ ဘုရားအလောင်းတော်သည် မဟာသောဏကမည်သော ပုဏ္ဏား ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုပုဏ္ဏားကား အလ...
💡 ပညာရှိခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။ သဒ္ဓါတရားကြီးခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။ မိမိ၏ ဥစ္စာကို မမက်မော၊ သူတစ်ပါးကိုလည်း မစွန့်ပစ်ခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။
— Multiplex Ad —